تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، جلد ۲۵، شماره ۷۷، صفحات ۱۷۴-۱۹۷
عنوان فارسی سنجش و رتبه بندی تاب آوری کالبدی مناطق شهری در برابر زلزله؛ مطالعه موردی کلانشهر تبریز
چکیده فارسی مقاله شهرنشینی و افزایش جمعیت شهرها در نتیجه افزایش طبیعی جمعیت و مهاجرت های روستا- شهری، موجب تمرکز متعالی ترین سرمایه های مادی و معنوی بشر در این سکونتگاه های شهری گردیده است. در عین حال بحران های مختلف طبیعی و انسانی این سرمایه ها را تهدید می ­کند. مدیریت شهری برنامه های مختلفی را برای مقابله با این بحران­ها درپیش گرفته است که رویکرد متاخر در این خصوص افزایش تاب آوری شهرهاست. مفهوم تاب­آوری در ابعاد مختلف کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی قابل بحث و بررسی است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی وبا هدف سنجش وضعیت تاب­آوری کالبدی مناطق کلانشهر تبریز و تعیین وضعیت آن­ها نسبت به یکدیگر انجام شده است. برای این منظور از روش های تصمیم­گیری چند شاخصه (MADM) و فرآیند تحلیل سلسله مراتبی(AHP) استفاده شده است. هم چنین از 3 مدل تاپسیس، ویکور و کوپراس برای رتبه­بندی مناطق از نظر تاب آوری کالبدی بهره­گیری شده است. در نهایت برای تلفیق نتایج مدل­های مذکور از مدل کپ­لند استفاده گردید. نتایج نشان دهنده این است که مناطق 2،8و9 به صورت مشترک بالاترین تاب­آوری کالبدی را دارند. در رتبه­های بعدی به ترتیب مناطق 1، 10، 3، 7، 5، 4 و در نهایت منطقه 6 قرار گرفته است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله تاب آوری کالبدی،مدل کوپراس،مدل ویکور،مدل تاپسیس،کلانشهر تبریز،
عنوان انگلیسی Measuring and Ranking the Physical Resilience of Urban Areas Against Earthquakes: A Case Study of the Metropolis of Tabriz
چکیده انگلیسی مقاله Urbanization and the increase in urban populations, resulting from both natural population growth and rural-to-urban migration, have led to the concentration of significant material and spiritual human capital within urban settlements. Concurrently, various natural and human-induced crises pose threats to these capitals. Urban management has initiated a range of programs to address these crises, with a contemporary focus on enhancing the resilience of cities. The concept of resilience can be examined across various dimensions, including physical, economic, social, and environmental aspects.
The present study adopts a descriptive-analytical approach with the objective of assessing the physical resilience of metropolitan areas in Tabriz and determining their status relative to one another. To achieve this goal, multi-criteria decision-making methods (MADM) and the Analytic Hierarchy Process (AHP) have been employed. Additionally, three models—Technique for Order Preference by Similarity to Ideal Solution (TOPSIS), VIKOR, and Complex Proportional Assessment (COPRAS)—have been utilized to rank the regions in terms of physical resilience. Ultimately, the Copeland model was applied to integrate the results from the aforementioned models. The findings indicate that regions 2, 8, and 9 collectively exhibit the highest levels of physical resilience, followed by regions 1, 10, 3, 7, 5, 4, and, lastly, region 6, respectively.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله تاب آوری کالبدی,مدل کوپراس,مدل ویکور,مدل تاپسیس,کلانشهر تبریز
نویسندگان مقاله یاسر نظریان |
دانشجوی دکتری، گروه جغرافیا، واحد چالوس، گروه جغرافیا،‌ دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.

آمنه حق زاد |
استادیار،‌ گروه جغرافیا، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.

لیلا ابراهیمی |
استادیار،‌ گروه جغرافیا، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.

کیا بزرگمهر |
استادیار، گروه جغرافیا، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.

نشانی اینترنتی https://jgs.khu.ac.ir/article_6082_a6e38981ecdd65fe9dcdfcd8d1f58f05.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات