پژوهش در طب ورزشی و فناوری، جلد ۱۱، شماره ۵، صفحات ۸۵-۹۷

عنوان فارسی اثر یک یا دو جلسه فعالیت بدنی با شدت و مدت برابر در روز، بر ادیپونکتین و مقاومت به انسولین در مردان میانسال غیرفعال
چکیده فارسی مقاله بررسی ها حاکی از بهبود مقاومت به انسولین پس از فعالیت بدنی منظم است. با وجود این رابطه، اثر تعداد
جلسات تمرین در روز مشخص نیست. هدف این تحقیق بررسی اثر یک یا دو جلسه فعالیت بدنی با شدت
و مدت برابر در روز بر مقاومت به انسولین است. 30 مرد می ا نسال غیرفعال داوطلب (با میانگین
26/5±3/6 کیلوگرم بر مترمربع و BMI ، 80 کیلوگرم /4±13/ 174 سانتیمتر، وزن 6 /1±5/ 43 ، قد 3 /6±6/ سن 5
35/46±6 میلی لیتر در کیلوگرم) به صورت تصادفی به گروه کنترل ( 10 نفر)، گروه یکجلسه ( 10 =VO2max
نفر) و دوجلسه تمرین در روز ( 10 نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرین عبارت بود از 16 هفته، هفته ای پنجروز
2) در روز. شدت تمرین در هفته × دویدن روی نوار گردان، به صورت یک (دقیقه 30 ) یا دوجلسه (دقیقه 15
بود و در هفته شانزدهم به 70 تا 80 درصد رسید. گلوکز، انسولین و HRmax اول 40 تا 50 درصد
درحالت پایه و BMI ادیپونکتین خون (ناشتا)، مقاومت به انسولین، آمادگی قلبی- تنفسی، چاقی شکم و
پسآزمون اندازه گیری و از آزمون تی جفتی و تحلیل واریانس برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. پس
0/ چاقی شکم ( 05 ،(P< 0/ از 16 هفته تمرین، درمقایسه با گروه کنترل، کاهش معن یدار گلوکز خون ( 05
در دو گروه تجربی مشاهده (P< 0/ و افزایش معنی دار آمادگی قلبی تنفسی ( 05 ،(P< 0/05) BMI ،(P<
بود و ادیپونکتین فقط در گروه یکجلسه (P> 0/ شد؛ درحالیکه مقاومت به انسولین فاقد تغییر معن یدار ( 05
براساس یافت ههای تحقیق به نظر م یرسد تقسیم جلسه فعالیت بدنی به .(P< 0/ تمرین افزایش یافته بود ( 05
دوبخش کوتا هتر می تواند نی مرخ گلوکز، آمادگی قلبی- تنفسی و شاخص های چاقی را مانند یکجلسه فعالیت
بدنی پیوسته بهبود بخشد. اما ازمنظر افزایش ادیپونکتین و کاهش چاقی شکم، پیوستگی جلس ه فعالیت از اثر
بیشتری برخوردار است.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله مقاومت به انسولین،ادیپونکتین،نی مرخ گلوکز،تعداد جلسه فعالیت ورزشی،

عنوان انگلیسی Effect of one or two sessions per day of physical activity, with equal intensity and duration, on adiponectin and insulin resistance in sedentary middle-aged men
چکیده انگلیسی مقاله improves insulin resistance. However, the effect of training sessions a day is not
clear in this regard. The aim of this study was to investigate the effect of one or
two sessions a day of exercise training, with equal intensity and duration, on
insulin resistance in sedentary middle-aged men. Materials & Methods: 30
sedentary middle-aged male volunteers (age=43.6±6.5 yr, weight=80.4±13.6kg,
height=174.1±5.5cm,BMI=26.5±3.6kg/m2،VO2max=35.46±6ml/kg) randomized to
the control (n=10), one session a day (n=10)and two sessions a day training
group( n=10). Exercise program consisted of 16 weeks, five days a week, tread
mill running which was implemented as one (30 minutes) or two sessions (2×15
minutes) a day. Training intensity was 40-50% of HRmax at first week and
reached to 70-80% at 16th week of the training. Measurements of fasting blood
samples (insulin, glucose and adiponectin), insulin resistance, cardiorespiratory
fitness, abdominal obesity and BMI were obtained at baseline and post
exercise. Paired t test and analysis of Variance were used to analyze the data.
Results: After 16 weeks of training, compared with the control group, a
significant reduction in blood glucose, abdominal obesity and BMI, and a
significant increase in cardiorespiratory fitness were observed in the both
experimental groups; whereas insulin resistance remained unchanged, and
adiponectin was significantly increased only in the one session a day training
group. Conclusion: based on the findings it seems that, dividing the physical
activity session in two shorter parts can improve glucose profile, cardiorespiratory
fitness and obesity indicators the same as a continuous exercise session. But in
terms of increased adiponectin and decreased abdominal obesity, continuous
exercise session is more effective.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله مقاومت به انسولین,ادیپونکتین,نی مرخ گلوکز,تعداد جلسه فعالیت ورزشی

نویسندگان مقاله احمد آزاد |


علی گرزی |



نشانی اینترنتی https://jsmt.khu.ac.ir/article_7620_df27d2e23bf500eb010b2bc1a59b56d1.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات