پژوهش در سلامت روانشناختی، جلد ۱۹، شماره ۴، صفحات ۰-۰

عنوان فارسی اثر بخشی درمان شفقت ورزی متمرکز به خود بر تحمل پریشانی و الکسی تایمیا در زنان مبتلا به اختلال پوست کنی و موکنی
چکیده فارسی مقاله پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شفقت‌ورزی متمرکز بر خود بر تحمل پریشانی و الکسی‌تایمیا در زنان مبتلا به اختلال پوست‌کنی و موکنی در شهر تهران انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران بود که بر اساس معیارهای ورود به مطالعه و به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. در مجموع 45 نفر واجد شرایط شناسایی شدند و پس از تخصیص تصادفی با استفاده از جدول اعداد تصادفی، 30 نفر در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش مداخله درمان شفقت‌ورزی متمرکز بر خود را دریافت کرد و گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اطلاعات جمعیت‌شناختی، پرسشنامه تحمل پریشانی و پرسشنامه الکسی‌تایمیا بود. داده‌ها در سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه جمع‌آوری و تحلیل شدند. نتایج نشان داد در مرحله پیش‌آزمون بین دو گروه از نظر میانگین تحمل پریشانی و الکسی‌تایمیا تفاوت معناداری وجود نداشت که بیانگر همگنی اولیه گروه‌ها بود، اما در مرحله پس‌آزمون و پیگیری، تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده شد که حاکی از اثربخشی درمان شفقت‌ورزی متمرکز بر خود در بهبود تحمل پریشانی و کاهش الکسی‌تایمیا در زنان مبتلا به اختلال پوست‌کنی و موکنی است. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که این رویکرد درمانی می‌تواند در کاهش شدت علائم و ارتقای شاخص‌های هیجانی این افراد مؤثر باشد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله اختلال پوست کنی و موکنی،الکسی تایمیا،تحمل پریشانی،درمان شفقت ورزی متمرکز به خود،

عنوان انگلیسی The Effectiveness of Self-Focused Compassion Therapy on Distress Tolerance and Alexithymia in Women with Hair Picking Disorder
چکیده انگلیسی مقاله The present study aimed to investigate the effectiveness of self-focused compassion therapy on distress tolerance and alexithymia in women with skin picking and hair picking disorder in Tehran. This study was a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design with a control group. The research population included female students of Islamic Azad University, Tehran Medical Sciences Branch, who were selected based on the inclusion criteria and purposive sampling method. A total of 45 eligible subjects were identified and after random assignment using a random number table, 30 subjects were replaced in two experimental (15 subjects) and control (15 subjects) groups. The experimental group received self-focused compassion therapy intervention, and the control group did not receive any intervention. Data collection tools included a demographic information questionnaire, a distress tolerance questionnaire, and an alexithymia questionnaire. Data were collected and analyzed in three stages: pre-test, post-test, and three-month follow-up. The results showed that there was no significant difference between the two groups in terms of distress tolerance and alexithymia at the pre-test stage, which indicated the initial homogeneity of the groups, but at the post-test and follow-up stage, a significant difference was observed between the two groups, indicating the effectiveness of self-focused compassion therapy in improving distress tolerance and reducing alexithymia in women with hair-picking disorder. Accordingly, it can be concluded that this therapeutic approach can be effective in reducing the severity of symptoms and improving the emotional indicators of these individuals.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله اختلال پوست کنی و موکنی,الکسی تایمیا,تحمل پریشانی,درمان شفقت ورزی متمرکز به خود

نویسندگان مقاله نورا دهقان پور |


توکل موسی زاده |


رضا کاظم زاده |


وکیل نظری |



نشانی اینترنتی https://rph.khu.ac.ir/article_9817_73740ea85c4ec25f00f9acbd859f861d.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات