|
|
پژوهش در سلامت روانشناختی، جلد ۱۹، شماره ۳، صفحات ۰-۰
|
|
|
| عنوان فارسی |
اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر شکایات روانتنی، احساس سربار بودن ادراکشده و افکار خودکشی در دختران دارای سابقه اقدام به خودکشی |
|
| چکیده فارسی مقاله |
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر شکایات روانتنی، احساس سربار بودن ادراکشده و افکار خودکشی در دختران دارای سابقه اقدام به خودکشی انجام شد. روش پژوهش کاربردی و از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دختران جوان دارای سابقه اقدام به خودکشی در شهر همدان در سال 1404 بود. نمونه پژوهش شامل 30 نفر (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه کنترل) بود که به روش هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس شکایات روانتنی (تاکاتا و ساکاتا، 2004)، مقیاس نیازهای بینفردی (ون اوردن و همکاران، 2012) و مقیاس افکار خودکشی (بک و همکاران، 1979) بود. گروه آزمایش طی 8 جلسه 90 دقیقهای تحت درمان مبتنی بر شفقت قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرمافزار SPSS تحلیل شدند.
یافتهها نشان داد درمان مبتنی بر شفقت موجب کاهش معنادار شکایات روانتنی، احساس سربار بودن ادراکشده و افکار خودکشی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. بر اساس نتایج این مطالعه، درمان مبتنی بر شفقت رویکردی مؤثر در کاهش آسیبپذیری روانشناختی مرتبط با خودکشی است که از طریق کاهش خودانتقادی، افزایش خودشفقتی و بهبود تنظیم هیجان عمل میکند و میتواند در مداخلات پیشگیرانه و درمانی مورد استفاده قرار گیرد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
درمان مبتنی بر شفقت،درد روانی،احساس سربار بودن ادراکشده،افکار خودکشی، |
|
| عنوان انگلیسی |
The Effectiveness of Compassion-Focused Therapy on Psychosomatic Complaints, Perceived Burdensomeness, and Suicidal Ideation in Girls with a History of Suicide Attempts |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
The present study aimed to investigate the effectiveness of compassion-focused therapy on psychosomatic complaints, perceived burdensomeness, and suicidal ideation in girls with a history of suicide attempts. The study was applied research with a quasi-experimental pretest–posttest design with a control group. The statistical population included young girls with a history of suicide attempts in Hamadan, Iran, in 2025. The sample consisted of 30 participants (15 in the experimental group and 15 in the control group) selected through convenience and purposive sampling. The research instruments included the Psychosomatic Complaints Scale (Takata & Sakata, 2004), the Interpersonal Needs Questionnaire (Van Orden et al., 2012), and the Scale for Suicide Ideation (Beck et al., 1979). The experimental group received compassion-focused therapy in 8 sessions of 90 minutes, while the control group received no psychological intervention. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA) and SPSS software. The findings indicated that compassion-focused therapy significantly reduced psychosomatic complaints, perceived burdensomeness, and suicidal ideation in the experimental group compared to the control group. Based on the results, compassion-focused therapy appears to be an effective approach in reducing psychological vulnerability related to suicide through decreasing self-criticism, increasing self-compassion, and improving emotion regulation, and can be applied in preventive and therapeutic interventions. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
درمان مبتنی بر شفقت,درد روانی,احساس سربار بودن ادراکشده,افکار خودکشی |
|
| نویسندگان مقاله |
بهرام محمد رضایی |
روح الله صمدی |
راضیه یوسفی |
بهمن رستمی |
الهه صنمی |
|
|
| نشانی اینترنتی |
https://rph.khu.ac.ir/article_11646_ac8645c4e666d447670bebf90cf8fbc2.pdf |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
|
| نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
