|
|
زبان و ادبیات فارسی، جلد ۳۳، شماره ۹۹، صفحات ۰-۰
|
|
|
| عنوان فارسی |
بازتعریف گونهشناسی ادبی شعر معاصر در پیوستار نثر به شعر: الگویی کمّی-کیفی مبتنی بر نظریه هنجارگریزی (مطالعه تطبیقی اشعاری از فروغ فرخزاد و احمد شاملو) |
|
| چکیده فارسی مقاله |
تبیین مرزهای گونهشناختی در پیوستار «نثر به شعر»، از چالشهای بنیادین زبانشناسی ادبی است. پژوهش حاضر با هدف بازتعریف گونهشناسی متون آمیخته، به بررسی تطبیقی عناصر برجستهساز در دفتر «ابراهیم در آتش» احمد شاملو (شعر سپید) و دفاتر «تولدی دیگر» و «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» فروغ فرخزاد (شعر نیمایی) میپردازد. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کمّی- کیفی بر مبنای نظریه هنجارگریزی جفری لیچ و مدلهای صفوی و حقشناس است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که برخلاف پیشفرضهای نظری پیشین، «بسامد و کیفیت توازنها» (قاعدهافزایی) عامل اصلی تعیین جایگاه متن در پیوستار به سمت «پیشنمون شعر» است، در حالی که قاعدهکاهی صرفاً ابزار ورود به زبان ادبی محسوب میشود. دادهکاوی اشعار فاش کرد که شاملو با بهرهگیری از «توازنهای جبرانی» (مانند قافیه با میانگین 4.86 و توازنهای واجی متراکم)، خلأ وزن عروضی را پوشش داده است؛ در حالی که فرخزاد با تکیه بر «عروض گفتاری»، نیاز کمتری به توازنهای جایگاهمند و هنجارگریزیهای متنوع داشته است. در نهایت، این مطالعه پیشنهاد میدهد که عیار شاعرانگی و تمایز گونههای آمیخته، تابع بسامد و سلسلهمراتب موسیقایی حاصل از قاعدهافزایی است و بر همین اساس، جایگاه دقیق هر متن در پیوستار نثر به شعر قابل بازشناسی است.
|
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
گونهشناسی ادبی،شعر منثور،قاعدهافزایی،هنجارگریزی،احمد شاملو،فروغ فرخزاد. ، |
|
| عنوان انگلیسی |
Redefining Literary Typology of Contemporary Poetry within the Prose-to-Poetry Continuum: A Quantitative-Qualitative Model Based on Deviation Theory (A Comparative Study of Selected Poems by Forough Farrokhzad and Ahmad Shamlou) |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Defining typological boundaries within the prose-to-poetry continuum remains a fundamental challenge in literary linguistics. This study aims to redefine the typology of hybrid texts through a comparative analysis of foregrounding elements in Ahmad Shamlou’s Ibrahim dar Atash (as a model of blank verse) and Forough Farrokhzad’s Tavalodi digar and Iman Biavarim be Aghaz-e Fasl-e Sard (as models of Nimaic poetry). The research methodology is descriptive-analytical, employing a quantitative-qualitative approach based on Geoffrey Leech’s theory of deviation and the theoretical frameworks of Safavi and Haghshenas. The findings indicate that, contrary to previous theoretical assumptions, the frequency and quality of parallelisms serve as the primary determinant of a text’s position toward the poetry prototype, while linguistic deviation merely acts as an entry point into literary language. Data mining reveals that Shamlou utilizes "compensatory parallelisms" (such as rhyme with an average frequency of 4.86 and dense phonological patterns) to offset the absence of prosodic meter. In contrast, Farrokhzad, by relying on "conversational prosody," demonstrates a lesser need for positional parallelisms and diverse deviations. Ultimately, this study proposes that the poetic caliber and the distinction between hybrid genres are governed by a musical hierarchy derived from parallelism, through which the precise position of any text within the aforementioned continuum can be identified.
Defining typological boundaries within the prose-to-poetry continuum remains a fundamental challenge in literary linguistics. This study aims to redefine the typology of hybrid texts through a comparative analysis of foregrounding elements in Ahmad Shamlou’s Ibrahim dar Atash (as a model of blank verse) and Forough Farrokhzad’s Tavalodi digar and Iman Biavarim be Aghaz-e Fasl-e Sard (as models of Nimaic poetry). The research methodology is descriptive-analytical, employing a quantitative-qualitative approach based on Geoffrey Leech’s theory of deviation and the theoretical frameworks of Safavi and Haghshenas. The findings indicate that, contrary to previous theoretical assumptions, the frequency and quality of parallelisms serve as the primary determinant of a text’s position toward the poetry prototype, while linguistic deviation merely acts as an entry point into literary language. Data mining reveals that Shamlou utilizes "compensatory parallelisms" (such as rhyme with an average frequency of 4.86 and dense phonological patterns) to offset the absence of prosodic meter. In contrast, Farrokhzad, by relying on "conversational prosody," demonstrates a lesser need for positional parallelisms and diverse deviations. Ultimately, this study proposes that the poetic caliber and the distinction between hybrid genres are governed by a musical hierarchy derived from parallelism, through which the precise position of any text within the aforementioned continuum can be identified.
|
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
گونهشناسی ادبی,شعر منثور,قاعدهافزایی,هنجارگریزی,احمد شاملو,فروغ فرخزاد. |
|
| نویسندگان مقاله |
امیرمهدی صفایی دریاکناری |
دانشگاه علامه طباطبایی
سمیه آقابابایی |
دانشگاه علامه طباطبایی
بتول واعظ |
دانشگاه علامه طباطبایی
|
|
| نشانی اینترنتی |
https://jpll.khu.ac.ir/article_6782_128ac9c427302b7a64314fc4593430b2.pdf |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
|
| نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
