زبان و ادبیات فارسی، جلد ۳۳، شماره ۹۹، صفحات ۰-۰
عنوان فارسی تحلیل استعاره مفهومی شئ‌ انگاری ریا و تزویر با رویکرد فرهنگی در غزلیات حافظ شیرازی
چکیده فارسی مقاله معنی­شناسی­شناختی به­عنوان یکی از شاخه­های زبان­شناسی شناختی به بررسی ارتباط میان تجربه انسان، نظام مفاهیم و ساختار معنایی زبان می­پردازد و از نظریات و رویکردهای مختلف و مفاهیم و مباحثی چون استعاره مفهومی تشکیل می­شود. استعاره مفهومی براساس دو حوزه مبدأ، مقصد و با تمرکز بر نگاشت­ میان ­آن­ها پدید می­­آید. نظام­های مفهومی و الگوهای استعاری­سازی در استعاره مفهومی از اهمیت ویژ­ه­ای برخوردارند. این الگوها اساساً محصول فرهنگ­ها و نگرش­های فرهنگی و بینافرهنگی­اند. کشف و تحلیل آن­ها می­تواند موجب شناخت عمیق­تر فرهنگ و فهم دقیق­تر متون ادبی گردد. حافظ شیرازی از شاعرانی است که اشعارش بیشترین آمیزش را با فرهنگ ایرانی داشته، چنان­که شعرش را عصاره فرهنگ اعصار پیش از او می­دانند. این پژوهش به­شیوه توصیفی-تحلیلی و با رویکرد فرهنگی به بررسی استعاره مفهومی شئ انگاری ریا و تزویر در غزلیات حافظ پرداخته­است. عمده­ترین نتیجه این پژوهش دست­یابی به این کلان­استعاره بوده که «ریا، نابودگر است». نکته دیگر این­که اغلب طرحواره­های مربوط به شیء­انگاری ریا و تزویر از نوع قدرتی است و ماهیت و کارکرد آن نیز دلالت­بر نابودگری ریا دارد. نابودگرانگاری ریا و تزویر توسط حافظ محصول تجربیات فرهنگی اوست. اگرچه بعضی از این تجربیات، صبغه بینافرهنگی دارند،‌ اما بیشتر آن­ها پیشینه و صبغه درون­فرهنگی (فرهنگ ایرانی) داشته، روایتگر آرزوی روانِ جمعی ایرانیان در طول تاریخ­اند.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله حافظ شیرازی،ریا و تزویر،استعاره مفهومی،شئ‌انگاری،رویکرد فرهنگی،
عنوان انگلیسی Conceptual Metaphor of the Objectification of Hypocrisy and Deceit: A Cultural Approach in Hafez Shirazi’s Ghazals
چکیده انگلیسی مقاله Cognitive semantics, as a branch of cognitive linguistics, explores the relationship between human experience, conceptual systems, and the semantic structure of language. It draws on diverse theories and approaches and encompasses notions such as conceptual metaphor, which emerges through the mapping between a source and a target domain. Within this framework, conceptual systems and metaphorical patterns occupy a central role, as they are profoundly shaped by cultural and cross-cultural perspectives. The discovery and analysis of such patterns can yield deeper insight into a culture and a more nuanced understanding of literary texts. Among Persian poets, Hafez of Shiraz stands out for the intimate interweaving of his poetry with Iranian cultural consciousness—his verses are often considered the distilled essence of the cultural spirit of preceding ages. Adopting a descriptive–analytical method within a cultural approach, this study examines the conceptual metaphor of objectifying hypocrisy and deceit in Hafez’s Ghazals. The principal finding of this research is the identification of the overarching metaphor “hypocrisy is destructive.” Furthermore, most image schemas related to the objectification of hypocrisy and deceit are of a power-based type, signifying the destructive force inherent in hypocrisy. Hafez’s portrayal of hypocrisy and deceit as annihilating entities reflects his cultural and experiential worldview. Although some of these experiences exhibit cross-cultural dimensions, most of them are rooted in the intracultural context of Iranian thought and tradition, embodying the collective psychological aspiration of the Iranian people throughout history.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله حافظ شیرازی,ریا و تزویر,استعاره مفهومی,شئ‌انگاری,رویکرد فرهنگی
نویسندگان مقاله زینب کلانتری |
دانشگاه مازندران

علی اکبر باقری خلیلی |
دانشگاه مازندران

مسعود روحانی |
دانشگاه مازندران

شهرام احمدی |
دانشگاه مازندران

نشانی اینترنتی https://jpll.khu.ac.ir/article_6781_2a845d4d23b883acb632fefd814e175f.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات