|
|
پژوهش های مابعدالطبیعی، جلد ۶، شماره ۱، صفحات ۳۳۱-۳۶۲
|
|
|
| عنوان فارسی |
نقد هگل به یقین حسی |
|
| چکیده فارسی مقاله |
مقاله حاضر به تحلیل انتقادی موضع «یقین حسی» در فصل نخست پدیدارشناسی روح هگل میپردازد؛ موضعی که در ظاهر سادهترین و بیواسطهترین شکل آگاهی به نظر میرسد، اما هگل از درون آن، بنیادهای آگاهی مدرن را به چالش میکشد. مسأله اصلی پژوهش این است که هگل چگونه با تکیه بر ساختار درونی زبان و منطق یقین حسی، بیپایگی آن را آشکار میسازد، بیآنکه نیاز به نقدی بیرونی داشته باشد؟ در این راستا، این مقاله، ضمن واکاوی این پرسش، همچنین به تحلیل و مقایسه دو خوانش متافیزیکی و غیرمتافیزیکی از این فصل میپردازد. از یکسو، تفسیرهایی مانند تفسیر پینکارد و براندوم بر جنبه زبانمند و پراگماتیستی متن تأکید میکنند (خوانش غیرمتافیزیکی) و از سوی دیگر، مفسرانی چون استرن، بیزر و هولگیت با برجستهکردن ساختار هستیشناختی دیالکتیک، بر قرائتی متافیزیکی پای میفشارند. مقاله با روش تحلیلی– مفهومی، ضمن صورتبندی چیستی یقین حسی، مسیر دیالکتیکی آن را دنبال میکند و نشان میدهد چگونه این موضع، در تلاش برای حفظ فردیت و بیواسطگی، نهایتاً در کلیت زبان، مفهوم و زمان منحل میشود. این نوشتار با تأکید بر بُعد واسطهمندی شناخت، یقین حسی را بهمثابه نقطه عزیمت تاریخمند و دیالکتیکی آگاهی در نظام هگل بازخوانی میکند. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
یقین حسی،هگل،پدیدارشناسی،کلیت،آگاهی،استرن، |
|
| عنوان انگلیسی |
Hegel's Critique of Sensory Certainty |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
This paper provides an in-depth analysis of Hegel’s critique of sense-certainty as outlined in the opening section of The Phenomenology of Spirit. Traditionally, sense-certainty has been regarded as the most immediate and foundational form of consciousness, promising direct access to truth through unmediated experience. However, Hegel’s dialectical method reveals fundamental contradictions within this mode of knowing, demonstrating that it cannot sustain its claim to immediacy or certainty. By examining the roles of language, temporality, and the mediation of consciousness, this study shows that sense-certainty operates as a necessary yet transitional stage in the development of self-consciousness. Drawing on both metaphysical and linguistic-pragmatic perspectives, the paper develops an integrated framework that underscores Hegel’s ongoing relevance to epistemology, the philosophy of language, and phenomenology.
|
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
یقین حسی,هگل,پدیدارشناسی,کلیت,آگاهی,استرن |
|
| نویسندگان مقاله |
وحید علی بابا اوغلی |
دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
محمد اکوان |
دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
|
|
| نشانی اینترنتی |
https://mi.khu.ac.ir/article_8512_e092aed5316b555a770029849e06a7de.pdf |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
|
| نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
