پژوهش های مابعدالطبیعی، جلد ۶، شماره ۱، صفحات ۷-۴۲

عنوان فارسی چشم‌اندازگرایی در فلسفه نیچه؛ تاملی بر حقیقت و نظریه‌های صدق
چکیده فارسی مقاله «چشم‌اندازگرایی» در فلسفه نیچه، به‌عنوان رویکردی ضدبنیادگرایانه، «حقیقت» را نه به­مثابه امری مطلق، بلکه برساخته‌ای وابسته به تفسیرهای متنوع انسانی در نظر می‌گیرد. نیچه استدلال می‌کند که شناخت و حقیقت همواره در بستر چشم‌اندازهای متکثر شکل می‌گیرند و هیچ معیار مستقل و جهان‌شمولی برای صدق وجود ندارد. این مقاله، ابتدا به بررسی اهمیت چشم‌اندازگرایی نیچه پرداخته و آن را در تقابل با نظریه‌های سنتی صدق، همچون نظریه‌های مطابقت، انسجام و عمل‌گرایی، تحلیل می‌کند. سپس، رابطه این دیدگاه با مفهوم حقیقت در فلسفه نیچه مورد بررسی قرار می‌گیرد و پیامدهای آن برای معرفت­‌شناسی و نظریه صدق واکاوی می‌شود. در پایان، ضمن بررسی چالش‌های ناشی از این نظریه، از جمله «نسبی‌گرایی» و «پارادوکس» چشم‌اندازگرایی، تلاش می­شود نشان داده شود که نیچه چگونه با پذیرش تنوع تفاسیر، به امکان مقایسه و نقد چشم‌اندازها باور دارد. این مطالعه حاضر نشان می‌دهد که چشم‌اندازگرایی در اندیشه نیچه، نه به‌معنای انکار حقیقت، بلکه تأکیدی بر نقش سازنده تفاسیر گوناگون در تکوین دانش بشری است.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله چشم‌اندازگرایی،حقیقت،تفسیر،معرفت‌شناسی،نسبی‌گرایی،

عنوان انگلیسی Perspectivism in Nietzsche’s Philosophy; A Reflection on Truth and Theories of Truth
چکیده انگلیسی مقاله Nietzsche’s notion of “Perspectivism” offers an anti-foundationalist account of truth, rejecting the idea of truth as an absolute entity and instead framing it as something shaped by human interpretation. For Nietzsche, knowledge and truth are always formed within the boundaries of perspectives, with no universal or independent criterion to ground them. This article first examines the significance of perspectivism in Nietzsche’s thought, contrasting it with traditional theories of truth such as correspondence, coherence, and pragmatism. It then considers the epistemological implications of Nietzsche’s approach and its relationship to the concept of truth in his philosophy. Finally, it addresses the challenges raised by perspectivism, particularly the dangers of relativism and the apparent paradox it contains, arguing that Nietzsche does not deny truth altogether. Rather, he promotes a model in which perspectives are critically compared and evaluated. The article concludes that Nietzsche’s perspectivism does not abolish truth but instead highlights the central role of diverse interpretations in shaping human knowledge.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله چشم‌اندازگرایی,حقیقت,تفسیر,معرفت‌شناسی,نسبی‌گرایی

نویسندگان مقاله منصور بهرامی |
دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران

محمد رعایت جهرمی |
دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)


نشانی اینترنتی https://mi.khu.ac.ir/article_8501_25048eb6a33209cb5a815bff0cf6887c.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات