|
|
پژوهش های مابعدالطبیعی، جلد ۶، شماره ۲، صفحات ۴۳۷-۴۶۷
|
|
|
| عنوان فارسی |
چگونگی تحقق اراده مشترک در میان عوامل سازمانی مبتنی بر فلسفه صدرایی و مدل مفهومی آن |
|
| چکیده فارسی مقاله |
ارتقای بهرهوری همواره یکی از دغدغههای اصلی سازمان هاست و افزایش بهرهوری یک سازمان بیش از هر چیزی به افزایش بهرهوری عوامل انسانی آن بستگی دارد. وجود اراده مشترک میان عوامل یک نهاد اجتماعی مانند سازمان، بهرهوری آن را بهمیزان بسیار قابل توجهی ارتقا میدهد. عوامل اجتماعی، روانی، جسمانی، درونی و بیرونی بسیاری در تحقق اراده مشترک دخیل میباشند که از جنبههای مختلفی و توسط علوم مختلفی باید بررسی شوند. در پژوهش حاضر قصد بر پیشنهاد راهی براساس فلسفه صدرایی برای چگونگی محقق ساختن اراده مشترک میان عوامل سازمانی است. نگارنده با تمسک به بنیانهای فلسفه صدرایی، از طریق بررسی فرآیند کنش انسانی به پرسش پژوهش پاسخ داده است. نتیجه گویای آن است که اگر برای عوامل، موارد شاکله همسنخ (اعتدال در ملکات و باورهای مشترک)، فهم مشترک از شناختهای مشترک، دانشها و تجربیات انباشته یکسان، رشد در اجتماع واحد و فشار اجتماعی همسو و عمل قوای تحریکی ذیل تسلط تام عقل عملی، تضمین شوند، اراده مشترک قابل انتظار است و به هر میزان که عوامل در عقلانیت فعلیت یابند به همان میزان اراده مشترک تامتر و با انحراف بسیار اندک تحقق خواهد یافت. در نهایت مدل مفهومی فرآیند تحقق اراده مشترک نیز ترسیم شده است. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
بهرهوری،اراده مشترک،فلسفه صدرایی،کنش،شاکله، |
|
| عنوان انگلیسی |
How to Realize Common Will Among Organizational Agents: A Conceptual Model Based on Sadrian Philosophy |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
The presence of a common will among the members of any organization significantly enhances both the qualitative and quantitative dimensions of its productivity. The realization of such a shared will depends on a wide range of factors—social, psychological, physical, internal, and external—which must be examined from multiple disciplinary perspectives. This study seeks to draw upon Sadrian philosophy in order to propose a framework for the realization of a common will among organizational agents. The research addresses this question through an analysis of the process of human action grounded in the foundational principles of Sadrian thought. The findings indicate that the emergence of a common will can be expected when several key conditions are met: a homogeneous structure (shākeleh)—comprising both temperance in ingrained traits (malakāt) and shared beliefs—common understanding derived from shared cognitions, a shared body of accumulated knowledge and experience, growth within a unified social context accompanied by convergent social pressures, and the operation of motivating faculties under the full governance of practical reason. Moreover, the study shows that the degree to which agents actualize rationality directly corresponds to the degree to which a common will is realized, with minimal deviation. Finally, the research presents a conceptual model outlining the process through which a common will may be formed.
|
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
بهرهوری,اراده مشترک,فلسفه صدرایی,کنش,شاکله |
|
| نویسندگان مقاله |
آرمین منصوری | استادیار، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
حمیدرضا محمدی | دکتری تخصصی مدیریت صنعتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
|
|
| نشانی اینترنتی |
https://mi.khu.ac.ir/article_8528_17d187eaf6157b4e219552d6a187290a.pdf |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
|
| نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|