|
|
پژوهش های مابعدالطبیعی، جلد ۶، شماره ۲، صفحات ۲۰۱-۲۲۰
|
|
|
| عنوان فارسی |
مثل عینی و صور دهری (بازخوانی دیدگاه میرداماد درباره مثل افلاطونی) |
|
| چکیده فارسی مقاله |
از جمله طرفداران مثل افلاطونی میرداماد فیلسوف مطرح و صاحب مکتب است. وی میکوشد مثل افلاطونی را با مبانی فلسفی که خود پی ریزی کرده است یعنی حدوث دهری و قضای عینی همنوا کند. در این مقاله هدف این است که آموزه مثل افلاطونی در حکمت یمانی میرداماد بازخوانی شده، ببینیم این نظریه در کجای چارچوبه فکری وی جای میگیرد. مسأله حدوث نقش محوری در اندیشه فلسفی میرداماد دارد. تبیین حدوث دهری ابتکار اندیشه اوست که پس از کاوش در آراء فیلسوفان در مسأله حدوث مطرح میکند. میرداماد تصویری از جهان هستی دارد که شامل سه وعاء سرمد، دهر و زمان میشود. اشیاء مادی که در ظرف زمان تحقق دارند نسبت به مفارقات موجود در وعاء دهر، ثابتند. بنابراین امور مادی و زمانمند به نحو ثبات در عالم دهر تحقق دارند و از این رهگذر وجودشان نسبت به خداوند متعال ثابت است. این نحوه وجود پدیدههای مادی در عالم دهر قضای عینی را میسازد که یکی دیگر از ابتکارات فلسفی میرداماد است. از طرف دیگر میرداماد معتقد است حکمای قدیم یونان و از جمله افلاطون دیدگاههای فلسفی خود را به صورت رمزی بیان میکردهاند. پدیدههای مادی که در قدر و افق زمان، مادی هستند در وعاء دهر به نحو ثابت برای خداوند علیم حصول حضوری دارند و همین نحوه وقوع موجودات زمانمند در ظرف دهر، مُثُل افلاطونی را تشکیل میدهد. به این ترتیب حکیم استرآباد راز مُثل افلاطونی را با نظریه ابتکاری حدوث دهری و نیز قضای عینی میگشاید.
|
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
مثل افلاطونی،میرداماد،حکمت یمانی،حدوث دهری،قضاء عینی،قدر علمی، |
|
| عنوان انگلیسی |
Objective Ideas and Metatemporal Forms |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
One of the key proponents of the Platonic Forms theory during the Islamic period was the distinguished philosopher Mir Damad. He sought to reconcile Platonic Forms with the philosophical foundations he developed, namely huduth dahri (metatemporal creation) and al-qada’ al-‘ayni (objective decree). This article revisits the concept of Platonic Forms within Mir Damad’s "Yamani Wisdom" and explores how this theory fits into his broader intellectual framework. Mir Damad envisioned a cosmos consisting of three realms: sarmad (perpetuity), dahr (eternity), and zaman (time). Material entities, which exist within the sphere of time, are immutable in relation to the immaterial entities residing in the realm of dahr. In this sense, material and temporal entities maintain a fixed existence within dahr, and their being remains constant in relation to God. This existence of material phenomena in dahr forms the basis for what Mir Damad refers to as the "objective decree" (al-qada’ al-‘ayni), another of his unique philosophical contributions. For Mir Damad, material phenomena—though material in the dimension of time—possess a presential, unchanging existence before God in the sphere of dahr. This mode of existence of temporal beings in dahr essentially mirrors the concept of Platonic Forms.
|
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
مثل افلاطونی,میرداماد,حکمت یمانی,حدوث دهری,قضاء عینی,قدر علمی |
|
| نویسندگان مقاله |
علی فتحی تللگرد |
دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
محمد سعیدی مهر |
استاد گروه فلسفه و منطق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
رمضمانعلی فلاح رفیع |
استادیار گروه فلسفه و منطق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
|
|
| نشانی اینترنتی |
https://mi.khu.ac.ir/article_8521_d0f88bfbf93f5078ff06490082883764.pdf |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
|
| نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
