سامانه اطلاعات پژوهشی


تحقیقات مدلسازی اقتصادی، جلد ۱۳، شماره ۴۹، صفحات ۰-۰


عنوان فارسی	برنامه ریزی بلندمدت برق در ایران در چارچوب توافقنامه پاریس

چکیده فارسی مقاله	یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های جهانی در چند دهه اخیر که به‌صورت چشمگیری افزایش‌یافته است، مسئله تغییرات اقلیمی است. از مهم‌ترین علل ایجاد تغییرات اقلیمی میتوان به انتشار گازهای گلخانهای به‌ویژه CO₂ ناشی از مصرف سوخت‌های فسیلی اشاره کرد. ایران با انتشار 745 میلیون تن CO₂در سال 2020 رتبه ششم آلودهکننده کشور جهان قرار دارد. بر اساس گزارش ترازنامه انرژی حدود 30 درصد از کل انتشار کربن ایران متعلق به بخش نیروگاه‌های تولیدکننده برق میباشد. ازاینرو، هدف اصلی این مطالعه، برنامهریزی بلندمدت عرضه و تقاضای برق جهت کاهش میزان انتشار کربن مطابق تعهدات ایران در قالب توافقنامه پاریس است. برای این منظور، در سمت عرضه برق، از مدل MESSAGE جهت برنامهریزی سیستم تولید برق با در نظر گرفتن پتانسیلهای تجدیدپذیر در طی دوره 2021-2050 استفاده‌شده است و در سمت تقاضای برق، با استفاده از مدل ARDL مقادیر تقاضای برق تحت سناریوهای اصلاح یارانه قیمتی، پیش‌بینی‌شده و در برنامهریزی بلندمدت سیستم عرضه برق کشور مورداستفاده قرارگرفته است. نتایج حاصل از مدل ARDL نشان میدهد که اصلاح کامل یارانه قیمت برق منجر به کاهش 10 درصدی تقاضای برق در طول دوره برنامهریزی میشود. لذا سیاست اصلاح یارانه میتواند در کنترل سمت تقاضا تا حدودی مؤثر باشد. نتایج حاصل از مدل MESSAGE حاکی از آن است که استفاده از پتانسیلهای تجدیدپذیر شناسایی‌شده در استانهای مختلف در برنامهریزی سمت عرضه برق، تأثیر بسزایی در دستیابی ایران به تعهدات خود مطابق توافقنامه پاریس دارد. بااین‌حال، انتشار CO₂ در بخش برق ایران در کوتاهمدت قابل‌کنترل نیست و میزان انتشار دی‌اکسید کربن تا 10 سال آینده (2020-2030) نه‌تنها کاهش نمییابد بلکه میزان انتشار آن افزایش مییابد. اما در بلندمدت (یعنی بازه زمانی 2050-2040)، انتشار CO₂ به میزان چشمگیری قابل‌کنترل است. نتایج نشان میدهد در صورت برنامهریزی سیستم برق کشور مطابق با سناریو منتخب (تکنولوژیهای سبز همراه با اصلاح یارانه قیمت برق)، سهم تکنولوژیهای تجدیدپذیر میتواند از 6% در سال 2020 به ترتیب به 15%، 50% و 78% در سالهای 2030، 2040 و 2050 افزایش یابد. بنابراین، انتشار کربن در بخش تولید برق در سالهای 2040 و 2050 نسبت به سال 2020 میتواند به ترتیب 20% و 54% کاهش یابد.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله	تغییرات اقلیمی، توافق‌نامه پاریس، یارانه انرژی، پتانسیل‌های تجدید پذیر، مدل MESSAGE، مدل ARDL

عنوان انگلیسی	The Long-term Electricity Planning in Iran under the Paris Agreement

چکیده انگلیسی مقاله	Climate change has emerged as a significant global challenge, with its impact increasing rapidly in recent decades. The consumption of fossil fuels, which leads to the emission of greenhouse gases like CO₂, is a major contributor to climate change. Iran, ranked as the sixth most polluted country in the world, emitted a staggering 745 million tons of CO₂ in 2020. Notably, the power plants sector in Iran accounts for roughly 30% of its total carbon emissions. As a result, the main objective of this paper is to engage in long-term planning for electricity supply and demand in Iran, aiming to reduce carbon emissions in line with the country's obligations under the Paris Agreement. To achieve this goal, we utilized the MESSAGE model to design an electricity generation system that takes into account the potential of renewable sources from 2021 to 2050. Additionally, the ARDL model was employed to estimate electricity demand under various scenarios, including subsidy reforms. These predictions were then incorporated into the long-term planning process for Iran's electricity supply system. The findings of the ARDL model highlight that the subsidy reform strategy leads to a 10% decrease in electricity demand throughout the planning period, indicating effective control over the demand side. On the other hand, the MESSAGE model's findings reveal that Iran's ability to fulfill its responsibilities under the Paris Agreement heavily relies on the utilization of renewable potentials across different regions in power supply planning. While carbon dioxide emissions in Iran's electrical sector are not expected to be reduced in the near future (2020 to 2030). However, in the long term (2040 to 2050), significant reductions in CO₂ emissions can be achieved. According to the findings, if the electricity system in Iran is designed in accordance with a chosen scenario that incorporates green technologies and subsidy reforms, the share of renewable technologies can increase from 6% in 2020 to 15%, 50%, and 78% in 2030, 2040, and 2050, respectively. Consequently, carbon emissions in the power generation sector can be reduced by 20% and 54% in 2040 and 2050, respectively, compared to 2020 levels.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله	Climate Change, Paris Agreement, Energy Subsidy, Renewable Potential, MESSAGE Model, ARDL Model

نویسندگان مقاله	حسین حافظی \| Hossein Hafezi Kharazmi university دانشگاه خوارزمی سیاب ممی پور \| Siab Mamipour Kharazmi university دانشگاه خوارزمی

نشانی اینترنتی	http://jemr.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-446-6&slc_lang=fa&sid=1
فایل مقاله	فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده	fa
موضوعات مقاله منتشر شده	انرژی، منابع و محیط زیست
نوع مقاله منتشر شده	کاربردی

برگشت به: صفحه اول پایگاه \| نسخه مرتبط \| نشریه مرتبط \| فهرست نشریات

ارسال پیام برخط

آمار پایگاه

اطلاعات تماس

توجه