زبان و ادبیات فارسی، جلد ۳۱، شماره ۹۵، صفحات ۰-۰
عنوان فارسی تکرار موبه‌موی یک تجربه‌ی تاریخی در آفرینش تصویرهای شعری (تحلیل جایگاه سبک‌شناختیِ تصویرهای سروش اصفهانی)
چکیده فارسی مقاله میرزا محمّدعلی اصفهانی متخلّص به «سروش» و ملقّب به «شمس­الشعرا» از بزرگترین شعرای مکتب بازگشت و عهد ناصری است. یکی از رموز شهرت و تعالی جایگاه و پایگاه این شاعر نزد ادبا، مهارتش در تقلید ماهرانه­ از شاعران پیشن است. بر مبنای مطالعات، سروش بیشترین گرایش را به شعر فرخی سیستانی دارد. پژوهش حاضر که به شیوه­ی کمّی ـ آماری و با رویکرد سبک­­شناختی نوشته شده­است، با بررسی ساختمان تصویرهای شعری دیوان سروش اصفهانی می­کوشد تا با ارائه­ی آماری دقیق و روشن از مقدار بهره­گیری شاعر از هنرسازه­های بلاغی، سوای تعیین سطح و کیفیت ساختمان تصویرهای سروش به لحاظ سادگی یا پیچیدگی­شان، به قیاس هندسه­ی تصویرهای شعری او با سازه­ی تصویرهای شاعران سبک­های پیش از او، خاصه بررسی مدعای شباهت شعرش به فرخی بپردازد. بر اساس داده­های این پژوهش، ساختمان تصویرهای غزل­های سروش پیچیده­ترین، و سازه­ی تصویرهای مثنوی­های او ساده­ترین هندسه را دارند. ساختمان تصویرهای قصیده­های سروش به طرز شگفت­آوری با هندسه­ی تصویرهای فرخی همسانی دارد؛ گویی به لحاظ ساخت ساختمان تصاویر، با وجود فاصله­ی تاریخی، هر دو هندسه متعلّق به یک شاعر است و این یعنی: تکرار موبه­موی یک تجربه­ی تاریخی در آفرینش تصویرهای شعری! همین اتفاق در ساحت دیگری نیز رخ داده­است؛ هندسه­ی تصویرهای غزل­های سروش دقیقاً هم­تراز با هندسه­ی تصویرهای غزلیات سعدی است.
 
کلیدواژه‌های فارسی مقاله سروش اصفهانی، مکتب بازگشت، تصویر شعری، هنرسازه‌های بلاغی.
عنوان انگلیسی Repeating a historical experience in the creation of poetic images (Analysis of the stylistic position of Soroush Esfahani's pictures)
چکیده انگلیسی مقاله Mirza Mohammad Ali Esfahani, nicknamed "Soroush" and nicknamed "Shams-al-Shaara" is one of the greatest poets of the return school and the Naseri era. One of the secrets of the fame and excellence of this poet's position and base among writers is his skill in skillfully imitating old poets. Based on the studies, Soroush is most inclined towards the poetry of Farrokhi Sistani. The present study, which is written in a quantitative-statistical way and with a stylistic approach, by examining the structure of the poetic images of Divan Soroush Isfahani, tries to present accurate and clear statistics on the amount of the poet's use of art. rhetorical questions, apart from determining the level and quality of the structure of Soroush's images in terms of their simplicity or complexity, compare the geometry of his poetic images with the structure of the images of poets of the styles before him, especially investigating the claim of similarity of his poetry to Farrokhi. Based on the data of this research, the image structures of Soroush's sonnets have the most complex geometry, and the image structure of his masnavis has the simplest geometry. The structure of images in Soroush's odes is surprisingly similar to the geometry of Farrokhi's images; It is as if in terms of the construction of the images, despite the historical distance, both geometries belong to the same poet, and this means: repeating a historical experience in the creation of poetic images! The same thing happened in another area. The geometry of images in Soroush's ghazals is exactly the same as the geometry of images in Saadi's ghazals.
 
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Soroush Esfahani, return school, poetic image, rhetorical works of art.
نویسندگان مقاله مصطفی میردار رضایی | mostsfa mirdar rezaei
, Mazandaran University
دانشگاه مازندران

فرزاد بالو | farzad baloo
, Mazandaran University
دانشگاه مازندران

نشانی اینترنتی http://jpll.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1128-5&slc_lang=fa&sid=1
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده شعر عصرقاجار
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات