|
|
زبان و ادبیات فارسی، جلد ۲۸، شماره ۸۹، صفحات ۱۵۵-۱۷۱
|
|
|
| عنوان فارسی |
بررسی ویژگیهای صرفی اسم فارسی و عربی در ادبیت متن شعری (با تکیه بر ملمّعات حافظ) |
|
| چکیده فارسی مقاله |
در مقاله حاضر، که روش آن توصیفیـتحلیلی با رویکرد علم صرف است، مشخصههای صرف اسم عربی مانعی در برداشتهای گوناگون از متون ادبی دانسته شده است. ساختمان اسم عربی از ویژگیهایی ذاتی چون تذکیر و تأنیث، جامد و مشتق، وزن، تثنیه، انواع جمع، ضمایر دقیق، موصول، اسمهای اشاره و جز این برخوردار است که موجب تعیّن و تداعی دقیق معانی در ذهن مخاطب میشود. هرچند دقت صرف عربی در نثر علمی و فلسفی امتیاز بهشمار میرود و دانشمندان میتوانند مقصود خود را بهکمک آن بهروشنی بیان کنند، اما در متون ادبی، نقص بهنظر میرسد و از چندپهلویی و لطف هنری اثر میکاهد. مسکوتبودن برخی از این ویژگیها در صرف اسمهای فارسی، به ابهام و ادبیت شعر کمک میکند. در دیوان حافظ، هفت غزل ملمّع وجود دارد که امکان چنین مقایسهای را فراهم میآورد. وجود مصراعهایی به زبان فارسی و عربی در یک غزل حافظ بهخوبی تفاوت امکانات صرفی در زبان فارسی و عربی را نشان میدهد. فقدان چنین مشخصههایی یا وجود آن بهصورتکلی در واژه فارسی طیف بیشتری از مخاطبان را با خود همراه میکند و دامنه برداشتهای گوناگون وسعت مییابد.
|
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
علم صرف، واژه، ابهام ادبی، حافظ شیرازی |
|
| عنوان انگلیسی |
|
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
|
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
|
|
| نویسندگان مقاله |
محمدرضا عزیزی |
دانشگاه بیرجند
|
|
| نشانی اینترنتی |
http://jpll.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-13-2973-2&slc_lang=other&sid=1 |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
other |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
نظریه های ادبی |
| نوع مقاله منتشر شده |
پژوهشی |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
