|
|
زبان و ادبیات فارسی، جلد ۲۸، شماره ۸۹، صفحات ۱-۲۰
|
|
|
| عنوان فارسی |
ابوحیان توحیدی برفراز تقابلهای دوگانه نظم و نثر
در سنت ادبی- بلاغی اسلامی |
|
| چکیده فارسی مقاله |
ابوحیان توحیدی با فراروی از تقابلهای دوگانه، بیآنکه جانب نظم یا نثر را بگیرد، با رویکردی فلسفی و زیباییشناختی، سویههای دیگری از نسبت میان نظم و نثر را آشکار کرده است. او با بازخوانی اقوال طرفداران نظم و نثر معتقد است که درباب شعر و نثر نمیتوان حرف آخر را زد. آنگاه، پس از تبیین ماهیت سخن و انواع آن، به امتیازات نظم و نثر از زبان طرفداران آنها میپردازد؛ ازجمله اینکه نظم صناعت است و دست عموم مردم به آن نمیرسد، درحالیکه نثر زودیابتر است و گرایش عامه سخنوران بهجهت سهولت بهسوی آن است. نثر برای آراستگی به شعر نیازمند است اما شعر نیازی به نثر ندارد. شاعر افق بیکرانه در پیش دارد و نویسنده میدانی کرانمند، و در مقابل، نثر بنیاد سخن است و نظم فرع آن. نثر عاری از تکلف است و شعر مشحون از الزامات شعری. نثر از خرد وام میگیرد و نظم از احساس. با وجود زیبایی صوری نظم، نثر اصیلتر و شریفتر است و... . سرانجام، نتیجه میگیرد که فضیلت و برتریهای نظم و نثر انکارناپذیر است و بهترین نوع سخن آن است که صورت آن بین نظم و نثر باشد، ولی نه نظم باشد و نه نثر. این نوشتار ضمن نقل عینی آرای طرفداران نظم و نثر، به تحلیل رویکرد فراثنویتانگار توحیدی در الامتاع و المؤانسه میپردازد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
نظم، نثر، تقابل دوگانه، بلاغت، ابوحیان توحیدی |
|
| عنوان انگلیسی |
|
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
|
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
|
|
| نویسندگان مقاله |
فرزاد بالو |
دانشگاه مازندران
سیاووش حقجو |
دانشگاه مازندران
|
|
| نشانی اینترنتی |
http://jpll.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-13-1857-1&slc_lang=other&sid=1 |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
other |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
نظریه های ادبی |
| نوع مقاله منتشر شده |
پژوهشی |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
