پژوهش در طب ورزشی و فناوری، جلد ۱۲، شماره ۷، صفحات ۱-۱۲
عنوان فارسی تأثیر مکمل‌سازی گلوکز و گلوتامین طی چهارهفته تمرین تناوبی- استقامتی وامانده‌ساز بر HSP۷۲ سرم مردان غیرورزشکار
چکیده فارسی مقاله هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر مکمل­سازی گلوکز وگلوتامین طی چهارهفته تمرین تناوبی- استقامتی وامانده­ساز، که باعث تخلیه گلیکوژنی عضلات می­شود، بر HSP72 سرم مردان غیرورزشکار بود. بدین‌منظور 20 نفر مرد سالم که فعالیت­بدنی منظم نداشتند انتخاب شدند و به­طور تصادفی در چهار گروه تحت مطالعه قرار گرفتند: گروه مکمل­سازی گلوکز به­همراه تمرین تخلیه گلیکوژنی (n=5، مکمل 1)، گروه مکمل­سازی گلوتامین به همراه تمرین تخلیه گلیکوژنی (n = 5، مکمل 2)، گروه تمرین تخلیه گلیکوژنی (n=5، دارونما) و یک گروه بدون هرگونه دستکاری (n=5، کنترل). نمونه­­های خونی در ابتدای دوره چهارهفته­ای پروتکل تمرینی تناوبی- استقامتی وامانده­ساز براساس آزمون RHIET و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی از سیاهرگ زند اعلی جمع­آوری شد. غلظت HSP72 سرم به­وسیله تکنیک ELISA اندازه گرفته شد. اثرات اصلی و متقابل با استفاده از آزمون آماری آنووای دوراهه اندازه­گیری و به‌وسیله آزمون تعقیبی توکی کامل شد. سطح معنی­داری نیز α=0.05 انتخاب شد. نتایج تحقیق نشان داد که متغیر مستقل تمرین باعث کاهش معنی­دار HSP72 سرم [F(1,17)= 6.362 P< 0.05] شد. متغیر مستقل مکمل نیز باعث کاهش معنی­دار HSP72 سرم [F(1,17)= 15.362 P< 0.01] شد. نتایج آزمون تعقیبی توکی حاکی از اختلاف معنی­دار بین گروه­های دارونما با مکمل گروه 1(p< 0.05) و بین گروه­های دارونما با گروه مکمل 2 (p< 0.01) بودند. اثر متقابل بین دو متغیر مستقل مکمل­سازی و تمرینی معنی­دار نبود. به‌طور کلی، نتایج تحقیق پیشنهاد می­کند که مکمل­سازی گلوکز یا گلوتامین در وضعیت تمرینی تخلیه گلیکوژنی باعث کاهش میزان HSP72 سرم در مردان غیرورزشکار پس از چهارهفته می­شود.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی The effect of glucose and glutamine supplementation on serum HSP72 in non-athlete men during four weeks exhausting endurance-intermittent training
چکیده انگلیسی مقاله The aim of the present study was to investigate the effect of glucose and glutamine supplementation on serum HSP72, in non-athlete men during four weeks exhaustive endurance - intermittent training that causes glycogen depletion. For this purpose 20 non-athlete healthy men were selected and randomly divided into four groups including: glucose supplementation with glycogen depletion training group (n = 5, supplement 1), glutamine supplementation with glycogen depletion training group (n = 5, supplement 2), glycogen depletion training group (n = 5, placebo) and a group without any treatment (n = 5, control). The blood samples were collected at the onset of training protocol period and 48 hours after final training session from anticubital venous. Serum HSP72 concentration were determined by ELISA technique. The main and interaction effects of variables were determined using TWO WAY ANOVA compeleted with Tukey post-hoc test. The significant level was chosen as α = 0.05.The results showed the significant effect of training variable for serum HSP72 concentration, [F(1,17)= 6.362 P< 0.05] . The effect of supplementation variable was significant for serum HSP72 concentration, [F(1,17)= 15.362 P< 0.01] . Post-hoc test showed the significant difference between placebo with supplement 1 group (p< 0.05) and placebo with supplement 2 group (p< 0.01). The interaction effect between two variables was not significant. In summery, the results suggested that in glycogen depletion training condition, glucose or glutamine supplementation have significant effect on serum HSP72 concentration.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله علی قاسمی کهریزسنگی |


علی کاظمی |


علی اصغر رواسی |


محمدرضا حائری |


محمدرضا دهخدا |


نشانی اینترنتی http://jsmt.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-1&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده عمومی
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات